ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ!!!

Δραγασάκης- Σταθάκης- Μηλιός (Σύριζα) τα βρίσκουν με τον Χατζηδάκη και τους μεγαλοεργολάβους για τα διόδια

ΠΗΓΗ: http://www.left.gr/article.php?id=14221

ΣΥΡΙΖΑ: "...Παράλληλα, θα πρέπει να εκπονηθεί άμεσα μία εθνική πολιτική διοδίων, που να οδηγεί σε δίκαιη και αναλογική χρέωση των χρηστών (ηλεκτρονικά διόδια), εκπτωτική πολιτική για τους συχνούς χρήστες."

Σε συνάντηση με φορείς της Περιφέρειας Ηλείας, στις 21 Νοεμβρίου στο χώρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κλήθηκαν και παρευρέθηκαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Σταθάκης Γιώργος (Χανίων) , Γεωργοπούλου Έφη (Ηλείας)και Πετράκος Θανάσης (Μεσσηνίας ) και το μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Καραμάνος Χρήστος.

Από την πλευρά των φορέων του Νομού Ηλείας παρευρέθησαν οι : Απ. Κατσιφάρας (Περιφερειάρχης Δ.Ελλάδας) Χαρ.Καφύρας (Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας) Μ.Παρασκευόπουλος (Δήμαρχος Πύργου), Δ.Αρβανίτης (Δήμαρχος Ανδραβίδας Κυλλήνης),Κ.Νικολούτσος (Πρ. Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου  Ηλείας) , Β.Κανελλόπουλος (Πρ. Τεχνικού Επιμελητηρίου Ηλείας), Β.Μανδαράκης (Γραμ. Νομαρχιακής Επιτροπής ΔΗΜΑΡ Ηλείας)

Οι εκπρόσωποι των φορέων της Ηλείας, ανέπτυξαν το σημαντικό πρόβλημα που αφορά τον συγκοινωνιακό αποκλεισμό του νομού από την υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς...

Το Θέατρο στο Ραδιόφωνο:"Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι", του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ - Ακούστε το!

Ραδιοφωνική μετάδοση του 1967 Μετάφραση: Καρθαίος Ραδιοσκηνοθεσία: Μιχάλης Μπούχλης Μουσική επιμέλεια: Ειρήνη Σαβαρζή Ακούγονται οι ηθοποιοί: Μαίρη Αρώνη, Γιάννης Βογιατζής, Μαρία Ζαφειράκη, Ξένια Καλογεροπούλου, Στέφανος Ληναίος, Γιώργος Μοσχίδης, Σαπφώ Νοταρά, Δημήτρης Ποταμίτης, Χρήστος Φράγκος κ.α. Από Palmografos.com

ΟΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ!

 Στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων, οι αυτοκτονίες, σύμφωνα με μελέτες, θα αποτελούν μέσα στα επόμενα  χρόνια την δεύτερη αιτία θανάτου.  Τα σχετικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ και  του ΕΚΑΒ μαρτυρούν άλλωστε  την ραγδαία αύξηση των απόπειρων αυτοκτονιών στην χώρα μας, οι οποίες φτάνουν κατά μέσο όρο της δύο ανά ημέρα. Σύμφωνα μάλιστα με δημοσιεύματα και στατιστικές μελέτες, η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη, καθώς οι αυτόχειρες αυξήθηκαν κατά 22,5% κατά την τελευταία διετία.
Ειδικότερα, από το 2009 μέχρι το 2011 οι αυτοκτονίες και οι απόπειρες αυτοκτονίας έφτασαν της 1.727 σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ.
Οι συνηθέστερες αιτίες που ωθούν  της συμπολίτες μας στην αυτοκτονία οφείλονται στο οικονομικό αδιέξοδο και την ανεργία.
Χαρακτηριστικό της ανωτέρω τραγικής κατάστασης είναι το γεγονός ότι μία της τέσσερις κλήσεις στις ειδικές γραμμές βοήθειας για της απόπειρες αυτοκτονίας, αφορά απόπειρες αυτοκτονίας λόγω χρεών.
Υπάρχουν δε καταγγελίες, ότι το 30% των εκτάκτων περιστατικών που έχουν καταγραφεί το τελευταίο τρίμηνο, τόσο στα νοσοκομεία της περιφέρειας, όσο και στα νοσοκομεία της Αττικής, αφορά περιστατικά από απόπειρες αυτοκτονίας λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης.

Ντοκουμέντο: Οι τελευταίες στιγμές του αυτόχειρα- Άς κάνουμε να έρθουν σύντομα και οι τελευταιές στιγμές του βάρβαρου καπιταλισμού που βιώνουμε...

Συγκλονιστικές στιγμές οδύνης κατέγραψε η κάμερα τοπικού τηλεοπτικού καναλιού της Πάτρας, λίγα μόλις λεπτά μετά την απόπειρα αυτοκτονίας 33χρονου.
Ο άνεργος πατέρας υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων, απαγχονίστηκε από μια ελιά σε υπαίθριο χώρο της Αχαϊκής πρωτεύουσας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 33χρονος λίγες ημέρες πριν πάρει την απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή του, είχε ένα ατύχημα με το αυτοκίνητό του. Για να μεταφερθεί το ΙΧ έπρεπε να μεταβεί γερανός και χρειάζονταν χρήματα και για την επισκευή του. Αμέσως μετά φέρεται να πήγε στην μητέρα του και να της είπε: «Δεν αντέχω άλλο μάνα».
Ας θυμηθούμε τι είχε γίνει:
Συγκλονίζει ο θάνατος του αυτόχειρα...

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ

 της Ελένης Δρίβα, εκπαιδευτικού, θεατρολόγου, Κίνημα Δεν Πληρώνω Ηρακλείου Κρήτης

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ

Ολόκληρη η κοινωνία συθέμελα και οι εργαζόμενοι βλέπουν και αισθάνονται τις συνέπειες των καταστροφικών πολιτικών των μνημονίων της Τρόικας, που εφαρμόζονται πιστά από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων. Η νέα τρικομματική κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της βαρβαρότητας, την πολιτική της μαύρης προπαγάνδας και υλοποιεί, με μεγαλύτερη ένταση και σφοδρότητα, την ίδια αδιέξοδη πολιτική των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα την οριστική διάλυση της χώρας.

Μέσα σε αυτήν την λαίλαπα του μνημονίου, ο χώρος της εκπαίδευσης δεν αποτελεί εξαίρεση. 

Ενάμιση χρόνο τώρα το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει μεγαλεπήβολα σχέδια για την δήθεν αναβάθμιση του σχολείου και της εκπαίδευσης γενικότερα. Το βασικό "σλόγκαν" αυτής της επίτευξης είναι «ο μαθητής στο επίκεντρο». Στην πραγματικότητα όμως ο μαθητής και το σχολείο, μάλλον τίθενται στο απόκεντρο και ο ρόλος των εκπαιδευτικών υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, εφόσον εντάσσεται στη λογική του Μνημονίου.

Μέσα στα πλαίσια αυτά, ο μορφωτικός ρόλος του σχολείου έχει υποτιμηθεί και ο εκπαιδευτικός έρχεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη επίθεση της μεταπολεμικής περιόδου.

Η μείωση των δαπανών για την παιδεία και τα άδεια ταμεία των σχολικών επιτροπών, η επιβολή διδάκτρων που δημιουργεί προβλήματα στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολικών μονάδων, η αύξηση των μαθητών κατά τμήμα, οι χαμένες διδακτικές ώρες κάθε χρόνο και οι ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό (εξαιρετική μείωση διοριστέων και αναπληρωτών), είναι μερικά μόνο, από τα φλέγοντα ζητήματα, που αφορούν την εκπαίδευση σήμερα.

Από το δημόσιο δωρεάν σχολειό οδηγηθήκαμε στο σχολείο των ΕΣΠΑ, των ανύπαρκτων διορισμών (πάγωμα του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ), της επικείμενης αύξησης του ωραρίου, της αξιολόγησης και κυρίως της υποχρηματόδοτησης.

Αυτό το τελευταίο οδηγεί τους εκπαιδευτικούς στην πλήρη οικονομική τους εξαθλίωση σε βαθμό τέτοιο, που μιλάμε ακόμη και για κουπόνια σίτισης και σίτιση σε στρατιωτικές λέσχες!

Όλοι οι εκπαιδευτικοί χάσανε το 40 τοις εκατό του μισθού τους, το βιβλιάριο του ΕΟΠΥΥ μοιάζει αναμνηστικό από άλλες εποχές και ο μισθός ενός νεοδιόριστου μοιάζει περισσότερο με επίδομα... 

Γίνανε δηλαδή, δάσκαλοι και καθηγητές, μιαν άλλη "Ιφιγένεια", για να σωθεί το κράτος από την εξοικονόμηση κονδυλίων στην εκπαίδευση και να φυσήξει δήθεν ο ούριος άνεμος της Ανάπτυξης. Η σημερινή πολίτικη, όσον αφορά στην παιδεία, δεν είναι άλλο από μια αντι-λαϊκή και αντι-εκπαιδευτική πολιτική, που απαξιώνει το δημόσιο σχολείο και οδηγεί κυριολεκτικά στη χειραγώγηση του εκπαιδευτικού.

Η αξιολόγηση θα αποτελέσει το νέο σφοδρό εργαλείο για την ιδεολογική και παιδαγωγική χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, με κυρία συνέπεια τη μισθολογική καθήλωση και τις απολύσεις. Πρόκειται για μια αξιολόγηση, που δεν εξυπηρετεί σε καμία περίπτωση τις αληθινές ανάγκες της εκπαίδευσης και της αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού, αφού στην ουσία εξυπηρετεί τους μνημονιακούς στόχους (κατάργηση σχολείων και υπηρεσιών, μισθολογική καθήλωση).

Στον επόμενο τόνο και απολύσεις εκπαιδευτικών. Η «εφεδρεία» απειλεί 20.000 εκπαιδευτικούς. Τι θα σημάνει αυτό σε μια περίοδο που έχουν παγώσει κυριολεκτικά οι προσλήψεις; Νέες συγχωνεύσεις σχολείων και νέες σαρωτικές μετατάξεις.

Το Υπουργείο Παιδείας βέβαια, για να διασκεδάσει και να ξεγελάσει τις ανησυχίες χιλιάδων εκπαιδευτικών, ανακοίνωσε ότι η ο τομέας της εκπαίδευσης θα εξαιρεθεί από την εφεδρεία. Είναι όμως, πλέον, γνωστό ότι το υπουργείο έχει συστήσει μυστική (!) επιτροπή με στόχο να μελετήσει τις προϋποθέσεις και τους όρους της εργασιακής εφεδρείας στην εκπαίδευση.

 

Στον Καιάδα λοιπόν κάθε δικαίωμα...

Η εφεδρεία-απόλυση έχει μόνο στόχο να μειώσει το κόστος των εκπαιδευτικών και να ανατρέψει τις εργασιακές σχέσεις. Ήδη, σε μια νύχτα κυριολεκτικά, το υπουργείο προσπάθησε να καταργήσει χιλιάδες ολοήμερα σχολεία και αντίστοιχα χιλιάδες θέσεις εκπαιδευτικών, δασκάλων και ειδικοτήτων, που εργάζονται σε αυτά.

Επίσης προέβη και στην κατάργηση της δεύτερης ξένης γλώσσας, που είχε ξεκινήσει στα Δημοτικά. Στρατολογεί την «παιδαγωγική» που το βολεύει, για να μετατρέψει διάφορα διδακτικά αντικείμενα της Αισθητικής Αγωγής (μουσική, θεατρική αγωγή, εικαστικά) σε δραστηριότητες, με απώτερο στόχο να απαλλαγεί από την υποχρέωση να διδάσκονται από τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων (βάζουν δασκάλους να κάνουν μουσική, γυμναστική κλπ).

Από την άλλη, οι αναπληρωτές ΕΣΠΑ προσλαμβάνονται όποτε βγει το αντίστοιχο πρόγραμμα, στέλνονται ακόμα και σε έξι σχολεία, για να καλύψουν τα κενά και πληρώνονται έναντι (!!!).

Η πραγματικότητα, τελικά, είναι ότι το Υπουργείο Παιδείας δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για την ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης και των μαθητών της. Αυτό που το ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η θυσία της εκπαίδευσης στο βωμό της περιστολής δαπανών, που έχει συμφωνηθεί με την Τρόικα. Βέβαια τις όποιες καινοτομίες στην Παιδεία, αρέσκεται να τις ντύνει με βαρύγδουπους τίτλους και μεγάλα λόγια.

Η ωμή όμως πραγματικότητα και η Ιστορία μας, λέει και κάτι άλλο: "Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες "....

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω παλεύει τρία χρόνια τώρα για δωρεάν υψηλού επιπέδου δημόσια Παιδεία για όλο τον λαό. Αντιμαχόμαστε σε καθημερινή βάση την απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης με στόχο την παράδοσή της στα χέρια των κερδοσκόπων ιδιωτών. Αγωνιζόμαστε δίπλα στους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας, ενάντια στις απολύσεις και την περιστολή των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Μαχόμαστε στο πλάι των μαθητών και των σπουδαστών υποστηρίζοντας κάθε αγωνιστική κινητοποίηση και κατάληψη που στόχο έχει να διαφυλάξει το δικαίωμα όλων στην δημόσια δωρεάν παιδεία υψηλού επιπέδου.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ!!

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ! για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!

Κίνημα Δεν Πληρώνω

Καυτατζόγλου 35, Αθήνα, ΤΚ:11144

211 0192839

mail: epitropes2010@gmail.com

kinimadenplirono.gr

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973: ΕΝΑΣ "ΑΝΩΝΥΜΟΣ" ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ

Ο Γιάννης Δαμουλής με τον Λουκάνικο

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ - ΕΞΕΓΕΡΣΗ

            ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973 – ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2012 (39 ΧΡΟΝΙΑ)

Πέμπτη 15 Νοέμβριου 1973 ήταν η μέρα που δεν πήγα στην δουλειά  μου, εργαζόμουν στην PETROLA στην Ελευσίνα.

Είπα να κάνω κοπάνα για να πάω στο Πολυτεχνείο να δω τι συμβαίνει .

 Γιατί τα ΜΜΕ της εποχής  έγραψαν πώς μια ομάδα αναρχικών φοιτητών είχαν καταλάβει το Πολυτεχνείο, ότι έκαναν καταστροφές μέσα στο κτίριο ότι πέταγαν νεράντζια με ξυραφάκια στους αστυνομικούς κ.α.

Όταν έφτασα, διαπίστωσα ότι τίποτα από αυτά που διάβαζα δεν ήταν αλήθεια.

 Το Πολυτεχνείο ήταν όντως γεμάτο από φοιτητές και διαμαρτύρονταν με συνθήματα (για την νοθεία στις εκλογές ,την στράτευση των φοιτητών) .

Αυτά φυσικά τα γεγονότα δεν ξέσπασαν ξαφνικά, προηγήθηκαν οι  νόθες εκλογές στον φοιτητικό χώρο.

Στις 5 Φεβρουαρίου 1973 κάνουν αποχή από τα μαθήματα.

 Στις 13 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους η χούντα με το νομοθετικό διάταγμα 1347 ανακαλεί την αναβολή στράτευσης σε όσους απέχουν από τα μαθήματα.

Αυτό δημιουργεί αναταραχή στο χώρο του Πολυτεχνείου. Παραβιάζεται το άσυλο και γίνονται 11 συλλήψεις από την αστυνομία και παραπέμπονται σε δίκη.

Πολυτεχνείο 1973

21 Φεβρουαρίου καταλαμβάνουν την Νομική 4.000 περίπου φοιτητές.

Στον δρόμο αρχίζουν και συγκεντρώνονται χιλιάδες κόσμου.

22 Φεβρουαρίου βράδυ αποφασίζουν να λήξουν την κατάληψη, αρχίζουν συγκρούσεις με την αστυνομία με αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς και συλλήψεις.

20 Μάρτη γίνεται ξανά κατάληψη της Νομικής.

Με εντολή του πρύτανη παραβιάζετε το άσυλο και έχουμε νέες συλλήψεις  και τραυματισμούς  και φτάνουμε στον Νοέμβριο του 1973.

Στο τριήμερο που μεσολάβησε από 15-17/11 πλήθη κόσμου άρχισαν να συρρέουν στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Από μαθητές σχολείων μέχρι αγρότες ,οικοδόμους και εργαζόμενους από  όλους τους εργασιακούς κλάδους.

Χιλιάδες κόσμου από όλες της γωνιές της Αθήνας . χωρίς καμία οργάνωση , χωρίς κομματικά καπέλα αυθόρμητα.

Παρασκευή απόγευμα 16/11/73 ξεκινάει μια πορεία από Ακαδημίας για το Σύνταγμα που διαλύεται από την αστυνομία.

 7-8 η ώρα της ίδιας μέρας  ξεκινάει δεύτερη πορεία για το Σύνταγμα μέσω Σταδίου αυτή τη φορά .

Στο ύψος της Κοραή  τοίχος από αστυνομικές δυνάμεις . Ο κόσμος προχωρούσε ειρηνικά χωρίς ξύλα ή άλλο τίποτα στα χέρια . Η αστυνομία επιτίθεται με απίστευτη  αγριότητα , χτυπώντας τραυματισμένους και συλλαμβάνοντας κόσμο, γέρους –νέους –παιδιά.

Επιστροφή στο Πολυτεχνείο.

Χιλιάδες κόσμου μέσα και έξω από το ίδρυμα. Ανεξέλεγκτη  πλέον η είσοδος.

Κατάληψη Νομικής 1973

  Άρχισαν να τσούζουν τα μάτια μας . Καταλάβαμε ότι είχαν αρχίσει να πετάνε χημικά . Ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί από το χώρο του Πολυτεχνείου αλλά να δημιουργεί οδοφράγματα στους δρόμους και τότε άρχισαν να σκορπούν τον θάνατο.

Πυροβολούσαν από τις ταράτσες των γύρω κτιρίων ανυποψίαστους ανθρώπους.

Είδα παιδιά με ανοιγμένα πόδια από σφαίρες ντουμ-ντουμ που έσκαγαν όταν σε έβρισκαν. 

Έξω από το Πολυτεχνείο ένα παλικάρι έπεφτε δίπλα μου από σφαίρα στο κεφάλι.

 Ήμουν ο  τυχερός γιατί θα μπορούσε να ήμουν εγώ στην θέση του. Έφυγα με τα πόδια για το σπίτι μου.

Αριστοτέλους και Μάρνη, αν θυμάμαι καλά,  ήταν το υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Πυροβολούσαν όποιον πέρναγε .

Έφτασα στο σπίτι μου αργά το βράδυ ,είχαν ανησυχήσει οι δικοί μου, ήμουν νιόπαντρος με 2 μικρά παιδιά, ο Βαγγέλης 2 ετών είχε γενέθλια, γεννημένος 17/11/71 και ο Δημήτρης μου μόλις 5 μηνών.

Σάββατο 17 Νοεμβρίου κατέβηκα στο κέντρο στην Ομόνοια.

Εκεί έμαθα ότι είχε εισβάλει το τανκς στο Πολυτεχνείο.

Χιλιάδες κόσμου στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο φωνάζανε συνθήματα, «δολοφόνοι»  και κλαίγαμε.

Αστυνομία στους δρόμους κυνηγητό, ουρές , πυροβολισμοί… ΧΑΜΟΣ!!!!

Έφτασα στο σπίτι μου εξουθενωμένος – στενοχωρημένος – λυπημένος, αλλά δεν αισθάνθηκα νικημένος.

Ήμουν περήφανος γιατί ήμουν εκεί, αισθάνθηκα υπερήφανος που έστω με την παρουσία μου συμμετείχα στην ανατροπή αυτού του αποτρόπαιου καθεστώτος .

Λυπάμαι για κάποιους που εξαργύρωσαν τους αγώνες τόσων ανωνύμων αγωνιστών για να  σκαρφαλώσουν στην εξουσία και να φέρουν τη χώρα στην κατάσταση τη σημερινή.

Για σας τα γράφω αυτά : ΤΖΟΥΜΑΚΑ-ΜΠΙΣΤΗ-ΤΡΕΜΗ-ΔΑΜΑΝΑΚΗ-ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ-ΛΑΛΙΩΤΗ-ΠΑΠΟΥΤΣΗ  και δεν ξέρω πόσοι άλλοι. Βρισκόσασταν εκεί, τα ζήσατε.

Τι μεσολάβησε και αλλάξατε πορεία;

Είμασταν και εμείς εκεί .

Δεν ήταν ο ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ ,ο ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ ,ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ κ.α. λαμόγια που σας σέρνουν από τη μύτη. ΚΡΙΜΑ.

  Σήμερα, 39 χρόνια μετά, ο αγώνας όλων εμάς, των «ανώνυμων» του Πολυτεχνείου, συνεχίζεται για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.

 

 Γιάννης Δαμουλής, βιομηχανικός εργάτης στη Πετρόλα (τότε), μέλος του Κινήματος Δεν Πληρώνω

Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ;

Διάφοροι χουντικοί και φασίστες, εχθροί των δημοκρατικών δικαιωμάτων, προσπαθούν να πείσουν ότι δεν έγινε καν εξέγερση στο Πολυτεχνείο ή και αν έγινε είναι μύθος η ύπαρξη νεκρών από τις σφαίρες της χούντας.

Είναι οι ίδιοι που αρνούνται την ύπαρξη των Άουσβιτς, Μαουτχάουζεν, Νταχάου κλπ στρατόπεδων ναζιστικής φρίκης και εξόντωσης του όποιου  διαφορετικού.

Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα και με επίταση όσο πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου,  τα παπαγαλάκια του συστήματος προσπαθούν να πείσουν    ότι υπεύθυνοι για όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν είναι ένα συγκεκριμένο σύστημα  ταξικής εκμετάλλευσης με ονοματεπώνυμο (καπιταλιστικό σύστημα), αλλά μια γενικά και αφηρημένη γενιά.  Η «γενιά του Πολυτεχνείου»

Η καραμέλα ότι μας κατέστρεψε η γενιά του Πολυτεχνείου διοχετεύεται έντεχνα από τα φασιστοειδή παπαγαλάκια του συστήματος (και  δυστυχώς αναπαράγεται χωρίς σκέψη από κάποιους ) με σκοπό να απαξιωθεί η αντιδικτατορική αντίσταση που αποκορύφωμα της ήταν η εξέγερση του πολυτεχνείου. 
Αυτό που τρέμουν , βέβαια, είνα οι εξεγέρσεις και τα Πολυτεχνεία του σήμερα.

  
Δεν υπάρχουν γενικά "γενιές".

Κάποιοι σαν τους Δαμανάκη, Λαλιώτη, Ανδρουλάκη   κλπ  λαμόγια δεν ήταν παρά δούρειοι ίπποι του συστήματος  μέσα στο Πολυτεχνείο που στόχο είχαν να το ξεπουλήσουν, όπως και έκαναν.

Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι οι χιλιάδες ανώνυμοι που δεν εξαργύρωσαν τους αγώνες τους με μεταπολιτευτικά ανταλλάγματα αλλά έδωσαν το αίμα τους για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, κοινωνική  δικαιοσύνη  και απελευθέρωση.

Αιτήματα που θα παραμένουν επίκαιρα  όσο θα υπάρχει  εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Περισσότερα επίκαιρα, σήμερα,  από ποτέ.

Για αυτό πρέπει να κρατήσουμε ζωντανά τα εξεγερσιακά μηνύματα του Πολυτεχνείου. Γιατί το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους αγώνες του σήμερα.

Ένας,  της «γενιάς του Πολυτεχνείου» , από αυτούς που δεν εξαργύρωσαν τους αγώνες τους