Ρεπορτάζ: ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΑΝΤΕΛΗ
Όταν τα ξημερώματα του Σαββάτου 11 Δεκεμβρίου του σωτήριου έτους 2010 δυνάμεις των ΜΑΤ εισέβαλαν στον αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου για να «καθαρίσουν» τον ιερό τόπο από τους κατοίκους και να τον παραδώσουν στους εργολάβους των κερδοφόρων σκουπιδιών, στην πόλη άρχισαν να ηχούν οι σειρήνες, να χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών βγάζοντας όλους του Κερατιώτες στον δρόμο.
Από τότε έχουν περάσει 83 μαρτυρικές μέρες, με τους κατοίκους να συγκρούονται νυχθημερόν με τις δυνάμεις των ΜΑΤ, και μέχρι σήμερα – 3 Μαρτίου του σωτήριου έτους 2011 – οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί σφυρίζουν αδιάφορα, ανίκανοι, όπως δείχνουν οι πράξεις τους, να αντιληφθούν το πρόβλημα που προκάλεσε η επικίνδυνη πολιτική τους και να δώσουν, έστω και την ύστατη στιγμή, λύση.
Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί θα πρέπει να καταλάβουν ότι η λογική του τσαμπουκά είναι αδιέξοδη και θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι, όταν χιλιάδες πολίτες παραμένουν στα μπλόκα επί 3 μήνες, η πολιτική τους μπάζει από παντού. Και θα πρέπει να το καταλάβουν, όπως το κατάλαβαν τα πιτσιρίκια της Κερατέας. Αντιγράφω από το blog
antixyta.blogspot.com, που ενημερώνεται από τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα: