Το κράτος δίωξης και καταστολής των πολιτών (αστυνομία, εισαγγελείς), με αφορμή τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, προσπάθησε στη Λάρισα να εφαρμόσει τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης.
Για την καταστροφή 36 υποκαταστημάτων τραπεζών, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, των γραφείων της Ολυμπιακής, του Δημαρχείου, του Δικαστικού Μεγάρου, φωτεινών σηματοδοτών και κάδων απορριμμάτων, που έγιναν στις 6/12/08, κατηγορούνται 11 ανήλικα παιδιά, με συλλήψεις που έκανε η αστυνομία «στο σωρό», με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις καρμπόν των αστυνομικών, που απέχουν απ την πραγματικότητα όσο η αλήθεια απ' το ψέμα.
Για 700 άτομα που όλοι φορούσαν κουκούλες και οι περισσότεροι έφεραν σακίδια με βόμβες μολότοφ στην πλάτη, καταθέτουν οι αστυνομικοί, περιγράφοντας την έναρξη της διαδήλωσης στις 6/12/08.
2.000-2.500 διαδηλωτές, χωρίς κουκούλες και σακίδια, αναφέρουν οι δημοσιογράφοι και μία βουλευτής που ήταν παρόντες, και οι διοργανωτές και συμμετέχοντες στη διαδήλωση.
Κρατούσαν τα παιδιά όλη τη νύχτα, χωρίς να ειδοποιούν τους γονείς τους και τα έβαλαν να υπογράψουν ότι τα ενημέρωσαν για τα δικαιώματά τους –ιδίως ότι δικαιούνται να παρίστανται μετά συνηγόρου λέει το χαρτί- και αυτά υπέγραψαν λέει, ότι δεν επιθυμούν να κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους.
Έπρεπε οι συλλήψεις να γίνουν τυχαία, για να έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα η τρομοκράτηση των πολιτών. Όπως ακριβώς έκαναν οι ναζί.