
Απαντάμε στις πιο συχνές ερωτήσεις που αφορούν την άρνηση πληρωμής διοδίων.
Γιατί να μην πληρώσω διόδια;
Τι πρέπει να κάνω για να μην πληρώσω;
Σε ποιά διόδια δεν πληρώνω;
Ποιες είναι οι συνέπειες από την άρνηση πληρωμής;


Δανειζόμενες τον τίτλο από το έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», όλο και περισσότερες ομάδες πολιτών αντιδρούν στις οικονομικές εξελίξεις και δεν πληρώνουν διόδια, εισιτήρια, ΕΡΤ κλπ. Ενώ, λοιπόν, έρευνα δείχνει ότι πλέον επτά στους δέκα Έλληνες διαχειρίζονται σήμερα τα οικονομικά τους με φειδώ και σωφροσύνη, ο Mark Boyle, ιδρυτής της κοινότητας Freeconomy, εξηγεί πως κατάφερε να ζήσει χωρίς χρήματα τους τελευταίους 18 μήνες.
«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω»
Δεν πληρώνω διόδια
Το κίνημα πολιτών που είπε «όχι» στα διόδια ξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια και αρχικά είχε στόχο τα διόδια Κορίνθου-Πατρών. Γρήγορα δημιουργήθηκε το Πανελλήνιο Συντονιστικό Μέτωπο Ενάντια στα Διόδια και οι Επιτροπές Κατοίκων, Πολιτών και Εργαζομένων ενάντια στα διόδια σε όλη την χώρα. Οι επιτροπές έχουν προχωρήσει σε πολυάριθμες κινητοποιήσεις «ανοίγοντας» διόδια σε διάφορες περιοχές.
H μη πληρωμή των διοδίων δεν αποτελεί παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ωστόσο η εταιρεία μπορεί να διεκδικήσει κάποια στιγμή δικαστικά από τον κάθε οδηγό να της καταβάλει το ποσό που κατά την διέλευση του δεν πλήρωσε.
Μια νέα στάση ζωής φαίνεται πως προκαλεί σε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού η οικονομική κρίση. Εμπνευσμένη από την οικονομική δυσχέρεια, τη διαφθορά και τα σκληρά μέτρα, δανείζεται τον τίτλο από το περίφημο έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και μήνα με τον μήνα λαμβάνει κινηματική μορφή.
* Ολο και περισσότερα κινήματα πολιτών -οργανωμένα ή μη- αντιδρούν και «δεν πληρώνουν»... διόδια,

Βρίσκονται ήδη στην αποκλεισμένη Λωρίδα για να παραδώσουν ένα μέρος από τα 78.000 ευρώ που συγκέντρωσαν από μαθητές και γονείς
|


"Την Καθαρά Δευτέρα επισκευθήκαμε τη Λιμνοθάλασσα Ωρωπού. Πραγματικά μοναδικό θέαμα τα 33 Φλαμίνγκο που βρίσκονταν στην περιοχή."
Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Όχι. Ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις μαζί τους είναι να τους στριμώξεις στον καμπινέ, να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη λεκάνη και να τραβήξεις το καζανάκι. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο, ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες, ίσως με λιγότερες λεωφόρους, αλλά με λιγότερες λιμουζίνες, με λιγότερους απατεώνες. Τους πραγματικούς απατεώνες, αυτούς τους μισάνθρωπους με τις χοντρές κοιλιές. Κι έτσι θα είχαμε δικαιοσύνη. Έτσι, εμείς που βγάζουμε πάντα το φίδι απ' την τρύπα για τους άλλους, θα μπορούμε επιτέλους να σκεφτούμε και τον εαυτό μας. Να κτίζουμε σπίτια που να ανήκουν σε μας... να ζούμε μια ζωή που θά 'ναι ολότελα δική μας. Να ζούμε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι τέλος πάντων. Να ζούμε σ' έναν κόσμο όπου η επιθυμία σου να γελάσεις, ξεσπάει από μέσα σου σα γιορτή, η επιθυμία να παίξεις και να γιορτάσεις... κι επιτέλους να κάνεις μια δουλειά που να σ' ευχαριστεί... σαν κανονικοί άνθρωποι κι όχι σαν ζώα που ζουν και υπάρχουν χωρίς χαρά και φαντασία.

